Parkowanie prostopadłe tyłem – po prawej i lewej stronie, krok po kroku

W tym poradniku pokazujemy, jak wykonać parkowanie prostopadłe tyłem po prawej i lewej stronie, jak korygować tor jazdy oraz jakich błędów unikać.

Parkowanie prostopadłe tyłem w skrócie

• Zwolnij i zasygnalizuj zamiar parkowania kierunkowskazem.
• Ustaw samochód możliwie blisko prawej krawędzi albo osi jezdni, zależnie od strony parkowania.
• Zatrzymaj auto na wysokości miejsca postojowego lub po jego minięciu.
• Rozpocznij cofanie po ciasnym łuku w stronę miejsca parkingowego.
• Obserwuj przez lusterka znaki poziome i stojące obok pojazdy.
• Kontroluj przód samochodu, ponieważ skręcania tyłem zachodzi on na bok.
• Koryguj na bieżąco tor jazdy.
• Wyprostuj koła i ustaw auto na środku miejsca.
• Wyjeżdżając, rusz powoli do przodu i upewnij się przed wykonaniem skrętu, że tył auta nie zahaczy o sąsiedni pojazd.

Jakie są rodzaje parkowania?

Prawidłowe zaparkowanie samochodu to ważna umiejętność każdego kierowcy. Według zasad panujących w ruchu drogowym, rozróżnianych jest kilka wariantów parkowania:

• skośne,
• równoległe,
• prostopadłe,

gdzie zwyczajowa nazwa pochodzi od pozycji zaparkowanego samochodu względem osi jezdni.

Dodatkowo, każdy wariant parkowania można jeszcze dodatkowo podzielić na wykonywany po lewej lub prawej stronie drogi, a także realizowany przodem lub tyłem.

Najbardziej zróżnicowanym wariantem parkowania jest parkowanie prostopadłe, które w realnych warunkach ruchu drogowego można z równym powodzeniem wykonywać we wszystkich możliwych konfiguracjach:

• przodem,
• tyłem,
• po lewej stronie,
• po prawej stronie.

Wybór optymalnej konfiguracji będzie wynikał z geometrii miejsca do parkowania, prowadzonego samochodu, a także ogólnych warunków ruchu. Sama decyzja o wyborze należy natomiast do osoby kierującej.

Warianty parkowania prostopadłego

Istnieje kilka niezależnych wariantów parkowania prostopadłego, gdzie wybór odpowiedniego należy do osoby kierującej. Nie jest to kwestia regulowana przepisami ruchu drogowego.

Parkowanie prostopadłe można podzielić na stronę jezdni, po której znajduje się miejsce postojowe:

• po lewej,
• po prawej.

Ponadto, istnieją dwa warianty kierunku parkowania, niezależnie od strony jezdni:

• przodem,
• tyłem.

Łącznie istnieją zatem cztery warianty parkowania prostopadłego:

• po prawej stronie przodem,
• po prawej stronie tyłem,
• po lewej stronie przodem,
• po lewej stronie tyłem.

W dalszej części artykułu omówimy szerzej technikę parkowania tyłem.

Technikę parkowania prostopadłego przodem omawiamy w oddzielnym artykule: LINK

Zalety i wady parkowania prostopadłego tyłem

Parkowanie tyłem uchodzi za manewr trudny, jednak w większości przypadków wynika to z jego większej niż w przypadku parkowania przodem złożoności. Manewr wykonywany tyłem ma jednak listę zalet, takich jak:

• łatwiejszy wjazd w wąskie miejsca postojowe,
• lepsza obserwacja zachowania samochodu dzięki możliwości patrzenia w lusterka,
• łatwiejszy wyjazd z miejsca postojowego.

Jednocześnie, dla przeciwwagi ma również kilka wad:

• spowalnia ruch drogowy,
• parkowanie po lewej stronie jezdni jest w praktyce bardzo uciążliwe dla ruchu drogowego,
• zaparkowany samochód często stoi skierowany rurą wydechową w stronę budynku.

Parkowanie po prawej stronie jezdni

Ten wariant parkowania tyłem jest znacznie wygodniejszy i bardziej uporządkowany od parkowania po lewej stronie jezdni.

Procedurę krok po kroku można przedstawić następująco:

1. Po dojechaniu do wolnego miejsca postojowego, samochód powinien być ustawiony mniej więcej na jego wysokości, jak najbliżej prawej krawędzi jezdni.
2. Należy skręcić maksymalnie w lewą stronę, aby samochód ustawił się tyłem do miejsca postojowego. Skręt należy przerwać w momencie, w którym w obu lusterkach samochodu widać będzie obie krawędzi miejsca do parkowania.
3. Po zatrzymaniu samochodu, należy rozpocząć cofanie. Należy przy tym przez cały czas kontrolować i korygować ustawienie samochodu, tak aby ustawić go mniej więcej na środku wyznaczonego miejsca.

Przed realizacją pkt. 2 konieczne jest zweryfikowanie sytuacji w ruchu drogowym. Zatrzymanie samochodu możliwie blisko prawej krawędzi jezdni ułatwi innym kierującym ominięcie oczekującego na wykonanie manewru auta.

Parkowanie po lewej stronie jezdni

Parkowanie prostopadłe tyłem w lewo jest manewrem, który w największym stopniu utrudnia ruch, dlatego powinien być wykonywany jedynie w okolicznościach niewielkiego natężenia ruchu.

Procedurę krok po kroku można przedstawić następująco:

1. Po minięciu wolnego miejsca postojowego należy zbliżyć się do osi jezdni i zatrzymać samochód na wysokości mniej więcej kolejnego, drugiego lub trzeciego miejsca postojowego.
2. Należy rozpocząć cofanie w taki sposób, aby samochód od razu zaczął skręcać w lewo, tak by tor jazdy był możliwie ciasny.
3. Podczas wjeżdżania w miejsce postojowe, należy cały czas kontrolować i korygować ustawienie samochodu, tak aby ustawić go mniej więcej na środku wyznaczonego miejsca.

Alternatywnie, przy bardzo małym natężeniu ruchu, można zaparkować po lewej stronie jezdni w analogiczny sposób, jak po prawej stronie. Manewr rozpoczyna się wówczas ustawiając się możliwie blisko lewej krawędzi jezdni, na wysokości wolnego miejsca postojowego, a następnie realizuje wszystkie punkty w tej samej kolejności, lecz w lustrzanym odbiciu – skręcając w lewo, zamiast w prawo i w prawo, zamiast w lewo.

Różnice między parkowaniem w prawo i parkowaniem w lewo

Zachowanie samochodu podczas skręcania tyłem jest ogólnie takie samo, różni się natomiast ustawienie pojazdu przed wykonaniem manewru i wynikający z niego odmienny tor jazdy.

Ustawienie samochodu przed wykonaniem manewru

Przy założeniu, że ruch w Polsce jest prawostronny, każdy manewr domyślnie rozpoczyna się z prawego pasa jezdni.

Tor jazdy

Z uwagi na zupełnie inne sugerowane ustawienie samochodu przed rozpoczęciem manewru, odmienny będzie także tor jazdy podczas samego parkowania.

Zachowanie samochodu podczas skrętu

Podczas jazdy do tyłu, oś skrętna znajduje się na końcu poruszającego się pojazdu, co wpływa na odmienne od jazdy do przodu zachowanie podczas wykonywania skrętów. Oś skrętna, czyli technicznie przednia oś samochodu, zawsze zatacza większy łuk, niż tylna oś.

Efektem jest zachodzenie przedniej części samochodu podczas wykonywania skrętu. Jest to takie zjawisko, gdzie podczas cofania na skręconych kołach przednia część pojazdu przesuwa się na zewnątrz łuku.

Dlatego kierujący musi kontrolować nie tylko tył auta, ale również jego przednie narożniki, zwłaszcza gdy obok znajdują się inne pojazdy lub elementy infrastruktury.

Tym sposobem, aby prawidłowo zaparkować tyłem, należy zawsze jechać łukiem o wąskim promieniu, tak aby samochód utrzymywać jak najdalej od zewnętrznej krawędzi miejsca do parkowania. Zadany tor jazdy powinien stanowić przeciwwagę do naturalnego zachowania samochodu, którym jest zachodzenie na zakręcie.

Wyjazd z miejsca parkingowego

W przypadku parkowania prostopadłego tyłem ponowne włączanie się do ruchu jest czynnością o wiele łatwiejszą, ponieważ samochód jedzie wówczas do przodu. Od strony technicznej, należy pamiętać o lekkim “wypuszczeniu” auta do przodu, aby w rezultacie skrętu nie zahaczyć tylną częścią samochodu o zaparkowany obok pojazd.

Tradycyjnie, podczas wyjeżdżania z miejsca parkingowego należy przestrzegać przepisów ruchu drogowego dotyczących pierwszeństwa przejazdu.

Urządzenia wspomagające parkowanie tyłem

Wiele współczesnych samochodów wyposażonych jest w systemy wspomagania cofania, takie jak:

• czujniki parkowania,
• kamera cofania.

Nie jest to obowiązkowe wyposażenie pojazdu, dlatego wiele z nich, zwłaszcza tych starszych, jest owych systemów pozbawiona.

Niemniej, jeżeli samochód jest wyposażony w któryś lub oba wymienione systemy wspomagania, korzystanie z nich znacząco ułatwia wykonywanie manewru.

Trzeba jednak pamiętać, że zarówno kamera cofania, jak i czujniki parkowania są jedynie pomocą podczas wykonywania manewru, a nie jego podstawą – nie eliminują martwych pól i mogą nie wykryć wszystkich przeszkód, zwłaszcza niskich słupków, krawężników lub elementów zawieszonych powyżej zderzaka samochodu. Przed rozpoczęciem cofania należy więc upewnić się, że przestrzeń za pojazdem i po jego bokach jest wolna.

Czujniki parkowania

Ich działanie opiera się na wykrywaniu przeszkody i dźwiękowym ostrzeganiu osoby kierującej o postępującym zbliżaniu się do niej.

Dźwiękowe ostrzeżenie ma charakter interwałowego “pikania”, którego częstotliwość narasta proporcjonalnie do bliskości przeszkody. Kiedy dźwięk przechodzi w ciągły sygnał, oznacza to odległość rzędu około 15-20 centymetrów od przeszkody.

Chociaż barwa dźwięku może się różnić w zależności od samochodu, to zasada działania czujników parkowania zawsze jest taka sama

Kamera cofania

Działanie kamery cofania polega na wyświetlaniu na dodatkowym ekranie na tablicy przyrządów obrazu przestrzeni znajdującej się za samochodem. Kamera zazwyczaj aktywuje się równocześnie z wrzuceniem biegu wstecznego.

Ogniskowa kamery jest zazwyczaj na tyle mała, że obraz pokazywany na ekranie jest dużo szerszy niż ten widziany ludzkim okiem.

Oprócz samego obrazu, na ekran naniesione są również linie pomocnicze, określające mniej więcej szerokość i długość bryły cofającego samochodu. W przypadku niektórych systemów linie zakrzywiają się adekwatnie do toru jazdy, w przypadku wykonywania skrętów.

Korekty podczas parkowania prostopadłego

Może się zdarzyć, że manewru parkowania nie uda się wykonać “na raz”, ponieważ samochód nie zmieścił się w ramach miejsca do parkowania lub jest ustawiony nieprawidłowo. Wówczas konieczne będzie wykonanie korekty.

Nie ma stuprocentowo powtarzalnego schematu wykonywania korekty. Jej przebieg jest uzależniony od tego, jaki problem wymaga rozwiązania. Zazwyczaj korekty wymagają sytuacje, kiedy samochód:

• nie wjechał na miejsce do parkowania,
• ustawił się na miejscu do parkowania pod zbyt dużym skosem,
• ustawił się na miejscu do parkowania zbyt blisko innego pojazdu.

Samochód nie wjechał na miejsce do parkowania

Jeżeli samochód nie wjechał na miejsce do parkowania, ponieważ osoba kierująca zaczęła skręt zbyt późno i auto pojechało zbyt szeroko, najlepszym rozwiązaniem problemu będzie wykonanie korekty przez ruch do przodu w przeciwną do cofania stronę:

• jeżeli parkowanie odbywa się po prawej stronie jezdni, korektę należy wykonać skręcając do przodu w lewo,
• jeżeli parkowanie odbywa się po lewej stronie jezdni, korektę należy wykonać skręcając do przodu w prawo.

Samochód w ten sposób ustawi się bardziej prostopadle do osi jezdni, a w bocznych lusterkach będzie można łatwiej obserwować jego pozycję w odniesieniu do miejsca postojowego.

Samochód nieprawidłowo ustawił się w miejscu do parkowania

W sytuacji, kiedy samochód wjedzie na miejsce do parkowania, ale ustawi się na nim np. pod zbyt dużym skosem lub zbyt blisko innego pojazdu, najlepszym rozwiązaniem jest wyjazd z miejsca do przodu przy jednoczesnym wyrównaniu pozycji samochodu.

Kiedy samochód ustawi się w osi miejsca do parkowania, należy w nie ponownie wjechać tyłem, obserwując w lusterkach pozycję auta.

Podczas wykonywania korekty samochód chwilowo wyjedzie poza obrys miejsca postojowego, dlatego należy zwrócić uwagę na warunki ruchu drogowego, aby nie dopuścić do wymuszenia pierwszeństwa przejazdu.

Ustawienie samochodu zbyt blisko miejsca do parkowania przed wykonaniem skrętu

Zbyt mała odległość od miejsca do parkowania podczas wjazdu tyłem będzie skutkowała tym, że samochód po prostu nie zmieści się w przestrzeń pomiędzy zaparkowanymi samochodami, ponieważ wykona zbyt szeroki skręt.

Spóźniony lub przedwczesny skręt w miejsce do parkowania

Niezależnie od pozycji samochodu, rozpoczęcie skrętu w nieodpowiednim momencie będzie skutkowało tym, że auto nie zmieści się w miejsce do parkowania. Jeżeli skręt zostanie rozpoczęty zbyt wcześnie, samochód zetnie skręt i zacznie najeżdżać na auto zaparkowane bliżej wewnętrznej strony miejsca do parkowania, jeżeli zaś skręt zostanie rozpoczęty zbyt późno, samochód pojedzie za daleko i zatrzyma się na pojeździe zaparkowanym po zewnętrznej stronie miejsca do parkowania.

Ustawienie pojazdu na miejscu do parkowania pod zbyt dużym skosem

Taki błąd jest przeważnie rezultatem zbyt wczesnego wyprostowania kół po wjechaniu na miejsce postojowe, zanim samochód ustawi się pod odpowiednim kątem. Może się zdarzyć, że taka pozycja będzie spowodowana brakiem miejsca na dokończenie skrętu – to z kolei efekt zbyt małej odległości od miejsca do parkowania przed rozpoczęciem skrętu, przez co manewr nie miał odpowiedniej głębokości.

Ustawienie pojazdu na miejscu do parkowania zbyt blisko sąsiedniego pojazdu

Dzieje się tak zazwyczaj, kiedy osoba kierująca nie koryguje na bieżąco toru jazdy samochodu, tylko skręca koła “na raz” i jedzie tak do samego końca. Pojazd ma wówczas skłonność do zbliżania się do jednej krawędzi znacznie bardziej, niż do drugiej.

Sam brak symetrii nie jest problemem – jest nim dopiero zbyt mała odległość od stojącego obok pojazdu, która nie pozwala na otwarcie drzwi samochodu.

Najechanie na krawężnik

Błąd jest najczęściej skutkiem zbyt dużej dynamiki podczas realizacji manewru. Samochód jedzie zbyt szybko i na końcu miejsca do parkowania uderza w krawężnik.

Sam kontakt kół samochodu z krawężnikiem nie jest szkodliwy. Kłopotem jest niekontrolowane uderzenie w krawężnik – samochód może go przypadkowo sforsować i np. wjechać na chodnik. Ponadto, pomijając zagrożenie bezpieczeństwa, wskutek silnego uderzenia uszkodzeniu mogą ulec felgi lub opony samochodu.

Wymuszenie pierwszeństwa podczas skrętu

Sytuacja ta nie jest związana bezpośrednio z samym procesem parkowania, lecz z etapem właściwego ustawienia samochodu. Przed rozpoczęciem manewru należy upewnić się, że ruch pojazdu nie spowoduje zagrożenia, np. przez wymuszenie pierwszeństwa przejazdu – w przeciwnym razie można doprowadzić do sytuacji kolizyjnej z samochodem nadjeżdżającym z naprzeciwka lub omijającym parkujący pojazd.

Manewr parkowania nie jest w żaden sposób wyłączony z przepisów pierwszeństwa przejazdu.

Wymuszenie pierwszeństwa podczas wyjeżdżania z miejsca do parkowania

Sytuacja jest podobna do omówionej powyżej, czyli jest rezultatem braku zachowania szczególnej ostrożności. Podczas wyjeżdżania z miejsca do parkowania należy bardzo uważnie kontrolować sytuację na drodze.

Brak odpowiedniej sygnalizacji manewru

Jest to bodaj “najlżejszy” możliwy do popełnienia błąd, ponieważ nie ma on bezpośredniego wpływu ani na przestrzeganie zasad pierwszeństwa przejazdu, ani na techniczne aspekty parkowania.

Sam brak odpowiedniej sygnalizacji manewru może zaś przyczynić się do powstania zagrożenia w sposób pośredni, ponieważ zachowanie parkującego samochodu nie będzie przewidywalne dla innych uczestników ruchu.

Jak znaleźć wolne miejsce do parkowania?

Przy założeniu, że samochód będzie parkował przodem, manewr będzie tym łatwiejszy, im dalej od miejsca do parkowania zostanie on rozpoczęty. Oznacza to, że tym lepiej, im wcześniej miejsce zostanie dostrzeżone.

W tym celu, jeżeli wzdłuż jezdni znajdują się miejsca do parkowania prostopadłego, wskazane jest odsunięcie się do środka jezdni, aby zwiększyć kąt widzenia.

Zaparkowane samochody zawsze odbijają się na nawierzchni jezdni w postaci cienia – również, kiedy nie świeci słońce, a nawet wtedy, kiedy jest po zmierzchu. Brak owego cienia oznacza, że z dużym prawdopodobieństwem znajduje się tam wolne miejsce do parkowania.

Metoda nie jest oczywiście stuprocentowo skuteczna, ponieważ może zdarzyć się sytuacja, gdzie miejsce będzie zajęte przez krótki samochód, stojący obok dłuższego. Wtedy cień tego dłuższego będzie “zasłaniał” cień tego krótszego.

Czy można parkować tyłem do budynku?

Na wielu osiedlowych parkingach można spotkać tabliczki informujące o zakazie parkowania tyłem do budynku. W świetle obowiązujących przepisów ruchu drogowego, nie istnieje jednak żaden formalny zakaz takiego parkowania samochodów.

Owe tablice stanowią przeważnie oddolną inicjatywę mieszkańców, które oficjalnie nie ma żadnej mocy prawnej, dlatego ewentualnie zaparkowanie samochodu tyłem do budynku nie może być sankcjonowane.

Niemniej, warto się do tej niepisanej reguły stosować, ze względu na ogólne zasady dobrego współżycia. Zaparkowany tyłem do budynku samochód, zwłaszcza w bliskim jego sąsiedztwie, może podczas pracy silnika wydmuchiwać spaliny wprost w okna znajdujące się na niskim piętrze budynku. W sytuacji, kiedy rura wydechowa skierowana jest w przeciwną stronę, ilość skierowanych w stronę okien budynku spalin będzie o wiele mniejsza.

O ile więc rzeczywiste przepisy ruchu drogowego nie zakazują parkowania tyłem do budynku i nie grożą za to żadne oficjalne kary, o tyle warto unikać takiego sposobu parkowania w bliskim sąsiedztwie budynków mieszkalnych.

Podsumowanie

Skuteczne parkowanie prostopadłe opiera się na właściwym przygotowaniu do realizacji manewru, kontroli toru jazdy oraz bieżącym korygowaniu ustawienia pojazdu. Kluczowe znaczenie ma odpowiednia odległość od miejsca do parkowania, właściwy moment rozpoczęcia skrętu oraz płynna obserwacja otoczenia – zarówno podczas wjazdu, jak i wyjazdu z miejsca postojowego. Na egzaminie praktycznym kat. B w ruchu drogowym parkowanie prostopadłe wykonuje się jedynie w postaci wjazdu przodem i wyjazdu tyłem. Występuje ono jednak w zadaniach egzaminacyjnych dla wybranych innych kategorii prawa jazdy. Parkowanie prostopadłe tyłem jest jednak przydatne w codziennej jeździe. Najlepsze efekty przynosi spokojne i świadome realizowanie manewru, bez zbędnego pośpiechu. Opanowanie parkowania prostopadłego przekłada się na bezpieczeństwo i pewność siebie w codziennej jeździe.

Najczęściej zadawane pytania

Czy na egzaminie parkuje się prostopadle tyłem?+

Czy parkowanie prostopadłe tyłem jest łatwiejsze niż przodem?+

Kiedy należy włączyć kierunkowskaz podczas parkowania?+

Dlaczego samochód zachodzi na skręcie podczas parkowania tyłem?+

Czy parkowanie tyłem do budynku jest dozwolone?+

Czy parkowanie prostopadłe jest trudne?+